
متان که جزء اصلی گاز طبیعی است، گاز نسبتاً رایجی است و به ویژه در صنایع استخراج و پالایش نفت رایج است. همچنین در محل های دفن زباله، معادن زغال سنگ، تأسیسات دامداری و تأسیسات تصفیه فاضلاب یافت می شود. به دلیل شیوع آن، خطری همیشه برای کارگران این صنایع وجود دارد که در معرض گاز متان یا مسمومیت با گاز متان قرار بگیرند.
ویژگی های گاز متان
گاز متان به طور طبیعی یک گاز بی بو و بی رنگ است که آن را به ویژه خطرناک می کند. مانند دی اکسید کربن، این گاز گلخانه ای است که در شرایط جوی معمولی با سرعت تقریباً 2.2 قسمت در میلیون (ppm) نیز با آن مواجه می شود. متانی که برای مقاصد تجاری استفاده می شود معمولاً دارای یک بو کننده اضافه است به طوری که کارگران راهی برای شناسایی تهدید در صورت نشت گاز دارند.
متان همچنین به طور طبیعی در مناطق تالاب از طریق تجزیه بی هوازی مواد حیوانی و گیاهی وجود دارد. بسیار قابل اشتعال است و می تواند در دمای نسبتاً پایین مشتعل شود. این ماده قابل احتراق است و هنگامی که تحت فشار قرار می گیرد، خطر انفجار را حتی در غلظت های پایین بین 5 تا 15 درصد نیز دارد. مشابه رادون، متان نیز می تواند مهاجرت کرده و در زیر زمین انباشته شود. تهویه و آزمایش مناسب برای هر کارگر و مناطقی که ممکن است متان وجود داشته باشد و/یا انباشته شود بسیار مهم است.
خطرات قرار گرفتن در معرض مسمومیت با گاز متان
قرار گرفتن در معرض متان، به ویژه هنگامی که در غلظت های بالا تجربه شود، می تواند منجر به مسمومیت با متان شود. در حالی که نسبتاً غیر سمی در نظر گرفته می شود، تهدید اصلی آن این است که به عنوان یک خفه کننده عمل می کند، مشابه تهدید ناشی از قرار گرفتن در معرض مونوکسید کربن. هنگامی که استنشاق می شود، هوای محیط را جابجا می کند و در نتیجه بدن را از اکسیژن مورد نیاز برای تنفس محروم می کند. در حالی که غلظت های پایین به طور کلی مضر نیستند، غلظت های بالاتر منجر به دسترسی کمتر اکسیژن می شود و طیف وسیعی از علائم ممکن است تجربه شود، از جمله:
با افزایش غلظت متان و طولانی شدن دوره قرار گرفتن در معرض، علائم شدیدتر می شوند. قرار گرفتن در معرض خفیف در طی یک دوره چند روزه یا چند هفته ای اغلب می تواند علائم فیزیکی نسبتا کمی را نشان دهد، اما هنوز هم تأثیر چشمگیری بر سلامت روان کلی دارد. اثرات طولانی مدت می تواند شامل مشکلات پایدار قلبی عروقی، تنفسی و عصبی باشد. افرادی که در معرض خطر قرار گرفته اند نیز در معرض افزایش خطر ابتلا به از دست دادن حافظه، افسردگی، صرع، کلاستروفوبیا و مشکلات قلبی هستند.
علائم همچنین با افزایش فعالیت بدنی (به دلیل افزایش نیاز به اکسیژن بدن در طول فعالیت بدنی) سریعتر شروع و تشدید می شوند. محرومیت طولانی مدت از اکسیژن که می تواند با مسمومیت با گاز متان رخ دهد نیز می تواند باعث آسیب دائمی به مغز و قلب شود.
جدا از اثرات شدیدی که هنگام قرار گرفتن در معرض گاز متان باعث جابجایی اکسیژن می شود، متان خطرات کمی برای سلامتی برای کسانی که با آن مواجه می شوند ایجاد می کند. این ماده تحریک کننده نیست، اگرچه هنگامی که به صورت گاز مایع است، تماس مستقیم می تواند باعث سرمازدگی و مرگ بافت پوست در معرض آن شود. این یک سرطان زا شناخته شده نیست.
واکنش به مسمومیت و قرار گرفتن در معرض گاز متان
ارائه پاسخهای اولیه پزشکی برای کسانی که از قرار گرفتن در معرض متان یا مسمومیت رنج میبرند، میتواند فوقالعاده دشوار باشد، بهویژه اگر غش کرده باشند و از بین رفته باشند. بهترین پاسخ این است که آنها را از منطقه ای که می توانند هوای تازه دریافت کنند، خارج کنید، اما این کار نباید با به خطر انداختن دیگران در معرض قرار گرفتن انجام شود. هر فردی که برای بازیابی کارگران آسیب دیده اعزام می شود باید از تجهیزات حفاظتی مناسب، از جمله یک دستگاه تنفسی مستقل و تجهیزات حفاظت فردی مقاوم در برابر آتش استفاده کند.
هنگامی که فرد به طور ایمن به منطقه ای بدون متان منتقل شد، ممکن است دوباره احیا شود. روشهای این امر میتواند شامل اکسیژن مکانیکی، دفیبریلاسیون خارجی خودکار، یا احیای قلبی-ریوی باشد. افرادی که مواجهه یا مسمومیت شدید را تجربه کردهاند ممکن است نیاز داشته باشند تا زمانی که میزان صدمات کامل مشخص شود و یک برنامه درمانی تهیه شود، در بیمارستان یا تحت مراقبت پزشک بمانند.
هنگامی که قرار گرفتن در معرض پوست یا چشم اتفاق افتاد، شستن کامل با آب گرم و مراجعه فوری به پزشک ضروری است. در مواردی که سرمازدگی ایجاد شده است از آب داغ استفاده نکنید.
اقدامات ایمن هنگام کار با متان
هنگام کار با متان، بسیار مهم است که تمام دستورالعمل های حمل و نگهداری ایمن برای اطمینان از ایمنی کارگران رعایت شود. اول از همه، تمام خطرات اشتعال و انفجار باید از مجاورت آن حذف شود و سیگار کشیدن در منطقه ممنوع شود.
هنگامی که متان ممکن است در یک فضای محدود وجود داشته باشد، سطوح باید قبل از ورود آزمایش شوند و به طور دوره ای در طول مدت کار مجددا ارزیابی شوند تا اطمینان حاصل شود که سطح اکسیژن مناسب حفظ می شود. هنگامی که متان در یک سیلندر ذخیره می شود، محافظت از آنها در برابر آسیب و نگه داشتن آنها در وضعیت عمودی بسیار مهم است. هنگامی که متان در انبار نگهداری می شود، باید در مکانی قرار گیرد که خنک، دارای تهویه مناسب و دور از نور مستقیم خورشید و سایر منابع اشتعال باشد. اگر خطر نشت متان ممکن است در هر زمانی در یک تاسیسات خاص مانند یک پالایشگاه نفت ظاهر شود، مانیتورهای نصب شده مداوم ممکن است بهترین روش برای تشخیص زودهنگام نشت باشد.
اگر مشکوک به نشت متان است، بسیار مهم است که فوراً منطقه را تخلیه کرده و آن را ایزوله کنید تا کسی بدون اطلاع از خطرات احتمالی وارد آن نشود. هنگامی که نشتی تعمیر شد، متان باید به سرعت از طریق تهویه یا با کوبیدن آن با یک غبار ریز تخلیه شود.
علیرغم ماهیت نسبی غیر سمی آن، متان برای افرادی که ممکن است به عنوان بخشی از کار روزانه خود با آن تماس داشته باشند، خطرات سلامتی قابل توجهی دارد. همچنین، امروزه بسیاری از شرکتها با ارائه دستگاههای پوشیدنی تشخیص متان، از کارکنان خود محافظت میکنند. در صورتی که فردی در معرض متان قرار گیرد، یک دستگاه پوشیدنی می تواند به فرد هشدار دهد که خود را خارج کند تا از مسمومیت با گاز متان جلوگیری شود.
علاوه بر خطر اشتعال پذیری و احتراق بالای آن، به عنوان خفه کننده نیز عمل می کند. قرار گرفتن در معرض و علائم بسته به غلظت آن و مدت زمان قرار گرفتن در معرض می تواند از خفیف تا شدید و حاد تا طولانی مدت متغیر باشد. در غلظت های بالا برای مدت طولانی، مسمومیت با گاز متان می تواند کشنده باشد. اقدامات مناسب و ایمنی، از جمله آزمایش های گسترده، در به حداقل رساندن خطر مواجهه کارگران بسیار مهم است.
توضیح تصویر
تصویر مربوط به خورشید است زیرا گاز هلیوم نام خود را از "helios"، کلمه یونانی خورشید گرفته شده است. هلیم سالها قبل از یافتن روی زمین توسط خطوط طیفی آن در خورشید شناسایی شد.
ظاهر
گازی بی رنگ و بی بو که کاملاً غیر فعال است.
استفاده می کند
هلیم به عنوان یک محیط خنک کننده برای برخورد دهنده بزرگ هادرون (LHC) و آهنرباهای ابررسانا در اسکنرهای MRI و طیف سنج های NMR استفاده می شود. همچنین برای خنک نگه داشتن ابزارهای ماهواره ای استفاده می شود و برای خنک کردن اکسیژن مایع و هیدروژن که انرژی وسایل نقلیه فضایی آپولو را تامین می کرد استفاده می شد.
به دلیل چگالی کم، هلیوم اغلب برای پر کردن بالن های تزئینی، بادکنک های هواشناسی و کشتی های هوایی استفاده می شود. زمانی از هیدروژن برای پرکردن بالن استفاده می شد اما واکنش خطرناکی دارد.
از آنجا که هلیوم بسیار غیر واکنشی است، برای ایجاد یک فضای محافظ بی اثر برای ساخت فیبر نوری و نیمه هادی ها و برای جوشکاری قوس الکتریکی استفاده می شود. هلیوم همچنین برای تشخیص نشتی مانند سیستم های تهویه مطبوع خودرو استفاده می شود و به دلیل انتشار سریع از آن برای باد کردن کیسه هوا پس از ضربه استفاده می شود.
مخلوطی از 80 درصد هلیوم و 20 درصد اکسیژن به عنوان یک جو مصنوعی برای غواصان در اعماق دریا و دیگرانی که در شرایط تحت فشار کار می کنند استفاده می شود.
لیزرهای گاز هلیوم-نئون برای اسکن بارکدها در صندوق های سوپرمارکت استفاده می شود. یکی از کاربردهای جدید هلیوم، میکروسکوپ هلیوم یونی است که وضوح تصویر بهتری نسبت به میکروسکوپ الکترونی روبشی ارائه می دهد.
نقش بیولوژیکی
هلیوم هیچ نقش بیولوژیکی شناخته شده ای ندارد. غیر سمی است.
فراوانی طبیعی
پس از هیدروژن، هلیم دومین عنصر فراوان در جهان است. در همه ستارگان وجود دارد. از فروپاشی ذرات آلفا عناصر رادیواکتیو در زمین تشکیل شده و هنوز هم هست. مقداری از هلیوم تشکیل شده به اتمسفر می گریزد که حاوی حدود 5 قسمت در میلیون حجمی است. این یک تعادل پویا است، با هلیوم کم چگالی که به طور مداوم به فضای بیرونی می گریزد.
استخراج هلیوم از هوا غیر اقتصادی است. منبع اصلی گاز طبیعی است که می تواند تا 7 درصد هلیوم داشته باشد.
نیتروژن برای زندگی روی زمین ضروری است. این جزء تمام پروتئین ها است و در تمام سیستم های زنده یافت می شود. ترکیبات گاز ازت در مواد آلی، غذاها، کودها، مواد منفجره و سموم وجود دارد. نیتروژن برای زندگی بسیار مهم است، اما بیش از حد آن می تواند برای محیط زیست نیز مضر باشد.
نیتروژن که از کلمه یونانی نیترون به معنای سودا بومی و ژن ها به معنی شکل گیری نامگذاری شده است، پنجمین عنصر فراوان در جهان است. بر اساس گزارش آزمایشگاه ملی لوس آلاموس، گاز نیتروژن 78 درصد هوای زمین را تشکیل می دهد. از سوی دیگر، جو مریخ تنها 2.6 درصد نیتروژن است.
نیتروژن در شکل گاز خود بی رنگ، بی بو و به طور کلی بی اثر در نظر گرفته می شود. به گفته لوس آلاموس، نیتروژن در شکل مایع خود نیز بی رنگ و بی بو است و شبیه آب است.
فقط حقایق
عدد اتمی (تعداد پروتون های هسته): 7
نماد اتمی (در جدول تناوبی عناصر): N
وزن اتمی (جرم متوسط اتم): 14.0067
چگالی: 0.0012506 گرم بر سانتی متر مکعب
فاز در دمای اتاق: گاز
نقطه ذوب: منفی 321 درجه فارنهایت (منفی 210 درجه سانتیگراد)
نقطه جوش: منهای 320.42 فارنهایت (منهای 195.79 درجه سانتیگراد)
تعداد ایزوتوپ ها (اتم های یک عنصر با تعداد نوترون های متفاوت): 16 ایزوتوپ شامل 2 ایزوتوپ پایدار
رایج ترین ایزوتوپ ها: نیتروژن-14 (فراوانی: 99.63 درصد)
جزء کود
به گفته آزمایشگاه ملی لوس آلاموس، نیتروژن در سال 1772 توسط شیمیدان و پزشک دانیل رادرفورد کشف شد، زمانی که او اکسیژن و دی اکسید کربن را از هوا حذف کرد و نشان داد که گاز باقیمانده از موجودات زنده یا احتراق پشتیبانی نمی کند. دانشمندان دیگر، از جمله کارل ویلهلم شیل و جوزف پریستلی، روی همین مشکل کار می کردند و نیتروژن را هوای سوخته یا هوای بدون اکسیژن نامیدند. در سال 1786، Antoine Laurent de Lavoisier، نیتروژن را "azote" نامید که به معنای "بی جان" است. این بر اساس مشاهده بود که بخشی از هوا به تنهایی قادر به پشتیبانی از زندگی نیست.
یکی از مهمترین ترکیبات نیتروژن آمونیاک (NH3) است که می تواند در فرآیند موسوم به Haber-Bosch تولید شود که در آن نیتروژن با هیدروژن واکنش می دهد. گاز آمونیاک بی رنگ با بوی تند را می توان به راحتی به یک کود نیتروژن مایع تبدیل کرد. در واقع حدود 80 درصد آمونیاک تولید شده به عنوان کود استفاده می شود. همچنین به عنوان گاز مبرد استفاده می شود. در ساخت پلاستیک، منسوجات، آفت کش ها و رنگ ها؛ و در محلول های تمیز کننده، به گفته وزارت امور خارجه نیویورک.
چرخه نیتروژن
چرخه نیتروژن، که در آن نیتروژن اتمسفر به ترکیبات آلی مختلف تبدیل می شود، یکی از حیاتی ترین فرآیندهای طبیعی برای حفظ موجودات زنده است. در طول چرخه، باکتری ها در خاک فرآیند می کنند یا نیتروژن اتمسفر را در آمونیاک که گیاهان برای رشد به آن نیاز دارند، "تثبیت" می کنند. سایر باکتری ها آمونیاک را به اسیدهای آمینه و پروتئین تبدیل می کنند. سپس حیوانات گیاهان را می خورند و پروتئین را مصرف می کنند. ترکیبات نیتروژن از طریق فضولات حیوانی به خاک باز می گردند. باکتری ها نیتروژن زائد را دوباره به گاز نیتروژن تبدیل می کنند که به اتمسفر باز می گردد.
در تلاش برای رشد سریع تر محصولات، مردم از نیتروژن در کودها استفاده می کنند. با این حال، استفاده بیش از حد از این کودها در کشاورزی پیامدهای مخربی برای محیط زیست و سلامت انسان داشته است، زیرا به آلودگی آبهای زیرزمینی و سطحی کمک کرده است. طبق گزارش آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA)، آلودگی مواد مغذی ناشی از نیتروژن و فسفر اضافی در هوا و آب، یکی از گسترده ترین، پرهزینه ترین و چالش برانگیزترین مشکلات زیست محیطی است.
مقابله با عدم تعادل
به گفته رندی دالگرن، استاد علوم خاک در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، یکی از راه حل های مسئله نیتروژن بیش از حد در کشاورزی پایدار، کشاورزی ارگانیک و افزایش آگاهی کشاورزان از این مسائل زیست محیطی نهفته است.
او گفت: «ایده این است که سعی کنیم استفاده از این کودهای تجاری را حذف کنیم و در عوض از ضایعات آلی استفاده کنیم، به عنوان مثال، زباله های حیوانی. مرحله دیگر استفاده از کودهای آهسته رهش است که دارای پوشش های پلاستیکی هستند و به جای آزادسازی فوری نیتروژن، آزادسازی نیتروژن به تدریج در طول فصل رشد اتفاق می افتد، "سعی می کنیم نیتروژن آزاد شده از کود پوشش داده شده پلاستیکی را با وی گفت: نیازهای این کارخانه.
میکروبیولوژیست ها در دانشگاه آلبرتا در کانادا و دانشگاه وین در اتریش ممکن است راه حل دیگری کشف کرده باشند. در آگوست 2017، محققان اعلام کردند که یک میکروب اکسید کننده آمونیاک به نام Nitrospira inopinata را شناسایی کرده اند.
به گفته محققان، Nitrospira inopinata یک اسفنج آمونیومی است که در اکسیداسیون آمونیوم در محیط تقریباً از هر نوع باکتری و باستانی دیگر (جانداران تک سلولی) بهتر عمل می کند. از آنجایی که این میکروب یک اکسید کننده بسیار کارآمد است، ممکن است در این فرآیند اکسید نیتروژن کمتری تولید کند.
هم منابع طبیعی و هم منابع انسانی انتشار دی اکسید کربن وجود دارد. منابع طبیعی شامل تجزیه، انتشار اقیانوس و تنفس است. منابع انسانی از فعالیت هایی مانند تولید سیمان، جنگل زدایی و همچنین سوزاندن سوخت های فسیلی مانند زغال سنگ، نفت و گاز طبیعی به دست می آید.
به دلیل فعالیت های انسانی، غلظت گاز Co2 اتمسفر از زمان انقلاب صنعتی به شدت در حال افزایش بوده است و اکنون به سطوح خطرناکی رسیده است که در 3 میلیون سال گذشته دیده نشده است. آنها تعادل طبیعی را که هزاران سال قبل از نفوذ انسان ها وجود داشت، بر هم زده اند.
این به این دلیل است که سینک های طبیعی تقریباً همان مقدار دی اکسید کربن را از جو خارج می کنند که توسط منابع طبیعی تولید می شود. اما منابع انسانی انتشار گازهای گلخانه ای با افزودن دی اکسید کربن اضافی به اتمسفر بدون حذف هیچ گونه، تعادل طبیعی را بر هم زده است.
منابع اصلی انتشار دی اکسید کربن
انتشار دی اکسید کربن: منابع انسانی
از زمان انقلاب صنعتی، منابع انسانی انتشار دی اکسید کربن رو به رشد بوده است. فعالیت های انسانی مانند سوزاندن نفت، زغال سنگ و گاز و همچنین جنگل زدایی علت اصلی افزایش غلظت دی اکسید کربن در جو است.
87 درصد از کل انتشار دی اکسید کربن تولید شده توسط انسان از سوزاندن سوخت های فسیلی مانند زغال سنگ، گاز طبیعی و نفت ناشی می شود. مابقی حاصل از پاکسازی جنگل ها و سایر تغییرات کاربری زمین (9%) و همچنین برخی از فرآیندهای صنعتی مانند تولید سیمان (4%) است.
نیتروژن (N)، عنصر غیرفلزی گروه 15 [Va] جدول تناوبی. این گاز بی رنگ، بی بو و بی مزه ای است که فراوان ترین عنصر در جو زمین است و جزء تمام مواد زنده است.
تاریخچه نیتروژن
حدود چهار پنجم اتمسفر زمین گاز نیتروژن است که در تحقیقات اولیه هوا جدا شد و به عنوان یک ماده خاص شناخته شد. کارل ویلهلم شیل، شیمیدان سوئدی، در سال 1772 نشان داد که هوا مخلوطی از دو گاز است، یکی از آنها را "هوای آتش" نامید، زیرا از احتراق پشتیبانی می کند و دیگری را "هوای ناپاک"، زیرا پس از "هوای ناپاک" باقی مانده است. هوای آتش» مصرف شده بود. البته "هوای آتش" اکسیژن و نیتروژن "هوای ناپاک" بود. تقریباً در همان زمان، نیتروژن توسط یک گیاه شناس اسکاتلندی، دانیل رادرفورد (که اولین کسی بود که یافته های خود را منتشر کرد)، توسط شیمیدان انگلیسی هنری کاوندیش، و توسط روحانی و دانشمند بریتانیایی جوزف پریستلی، به رسمیت شناخته شد، که با Scheele، برای کشف اکسیژن اعتبار داده شده است. تحقیقات بعدی نشان داد که گاز جدید جزء نیتر است، نامی رایج برای نیترات پتاسیم (KNO3)، و بر این اساس، توسط شیمیدان فرانسوی ژان آنتوان کلود چاپال در سال 1790، نیتروژن نامگذاری شد. نیتروژن ابتدا یک ماده شیمیایی در نظر گرفته شد. عنصری توسط Antoine-Laurent Lavoisier، که توضیح او در مورد نقش اکسیژن در احتراق در نهایت نظریه فلوژیستون، دیدگاهی اشتباه از احتراق را که در اوایل قرن هجدهم رایج شد، سرنگون کرد. ناتوانی نیتروژن در حمایت از حیات (به یونانی: zoe) باعث شد که لاووازیه آن را آزوت نامید که هنوز هم معادل فرانسوی نیتروژن است.
وقوع و توزیع
در میان عناصر، نیتروژن از نظر فراوانی کیهانی رتبه ششم را دارد. جو زمین از 75.51 درصد وزنی (یا 78.09 درصد حجمی) نیتروژن تشکیل شده است. این منبع اصلی نیتروژن برای تجارت و صنعت است. جو همچنین حاوی مقادیر کمی از آمونیاک و نمک های آمونیوم و همچنین اکسیدهای نیتروژن و اسید نیتریک است (مواد اخیر در طوفان های الکتریکی و در موتور احتراق داخلی تشکیل می شوند). نیتروژن آزاد در بسیاری از شهاب سنگ ها یافت می شود. در گازهای آتشفشان ها، معادن و برخی چشمه های معدنی؛ در خورشید؛ و در برخی از ستاره ها و سحابی ها.
نیتروژن همچنین در ذخایر معدنی نیتر یا نمک (نیترات پتاسیم، KNO3) و نمک شیلی (نیترات سدیم، NaNO3) وجود دارد، اما این ذخایر در مقادیری وجود دارد که برای نیازهای انسان کاملاً ناکافی است. یکی دیگر از مواد غنی از نیتروژن گوانو است که در غارهای خفاش ها و در مکان های خشک که پرندگان در آن تردد می کنند یافت می شود. در ترکیب، نیتروژن در باران و خاک به صورت آمونیاک و نمک های آمونیوم و در آب دریا به صورت یون های آمونیوم (NH4+)، نیتریت (NO2-) و نیترات (NO3-) یافت می شود. نیتروژن به طور متوسط حدود 16 درصد وزنی ترکیبات آلی پیچیده معروف به پروتئین را تشکیل می دهد که در همه موجودات زنده وجود دارد. فراوانی طبیعی نیتروژن در پوسته زمین 0.3 قسمت در 1000 است. فراوانی کیهانی - فراوانی کل تخمین زده شده در جهان - بین سه تا هفت اتم در هر اتم سیلیکون است که به عنوان استاندارد در نظر گرفته می شود.
هند، روسیه، ایالات متحده، ترینیداد و توباگو و اوکراین پنج تولیدکننده برتر نیتروژن (به شکل آمونیاک) در اوایل قرن بیست و یکم بودند.
هنگامی که تیم های پزشکی شما برای اکسیژن درمانی یا جریان هوای غنی شده با اکسیژن به عنوان یک مداخله پزشکی به گاز اکسیژن تکیه می کنند، سهیل گاز مخازن اکسیژن و تجهیزات سیستم خط لوله را ارائه می دهد، بنابراین امکانات شما همیشه آماده است.
کاربرد
گاز اکسیژن یک گاز کمک کننده تنفسی بی رنگ، بی بو و بی مزه است که حیات را حفظ می کند. به عنوان یک درمان پزشکی در موارد مزمن و حاد استفاده می شود:
سهیل گاز سیلندرهای اکسیژن را با VIPR (دریچه هایی با تنظیم کننده فشار یکپارچه) ارائه می دهد که برای ایمنی، کارایی و سهولت استفاده طراحی شده اند:
EZ-OX+™: مخزن اکسیژن پزشکی VIPR اقتصادی و اصلی ما، با گیج آنالوگ، انتخابگر جریان روزنه ثابت و پورت برخاست برق 50psi
Intelli-OX™: همان VIPR مجهز به گیج دیجیتالی نوآورانه که زمان باقیمانده را بر اساس میزان جریان و محتویات سیلندر به دقت نمایش می دهد.
مخازن اکسیژن عمده
ما سیستم های مخازن اکسیژن، لوله کشی و خدمات فنی قابل اعتماد را بر اساس مصرف اکسیژن شما (به طور کلی بیش از 700 متر مکعب)، مطابق با الزامات کد ساختمانی کانادا ارائه می دهیم.
تغلیظ کننده های اکسیژن
ما همچنین در ارائه کنسانتره های اکسیژن ایمن، قابل اعتماد و سازگار برای مشتریانی که مایل به تولید اکسیژن 93 درصد USP در محل هستند، تخصص داریم.
نکات ایمنی
اکسیژن خالص به دلیل ماهیت اکسید کننده ای که دارد نیاز به مراقبت ویژه دارد. خطرات را بشناسید و آموزش را برای بیماران و کادر پزشکی خود ارتقا دهید تا از خطرات ایمنی جلوگیری کنید و محیط کار و زندگی ایمن را ایجاد کنید.
ترتیب اطلاعات
ما Oxygen USP (DIN = 02238755) را در اندازه های مختلف سیلندر برای رفع نیازهای تاسیسات شما ارائه می دهیم. لطفادر مورد نیازهای خود با ما تماس بگیرید.
02832884087
هیدروژن با نماد شیمیایی H یکی از عناصر مهم هستی با عدد اتمی ۱ به شمار میرود. هیدروژن سبکترین عنصر در جهان می باشد و خیلی راحت در طبیعت یافت می شود. حدودا ۷۵٪ از جرم جهان از هیدروژن تشکیل شدهاست.
خود هیدروژن را عناصر دیگر به راحتی واکنش نشان میدهد و با هم ترکیب می شوند. از این رو هیدروژن را می توان در آب، همه ی ترکیبهای آلی و موجودات زنده یافت. همچنین یکی از ساده ترین عناصر در جهان هستی است.
در قرن 18 ام، هنری کاوندیش گاز هیدروژن را کشف کرد. وی دریافت که از سوختن این ماده آب تولید می شود. به همین دلیل نام یونانی هیدروژن به معنی آب ساز را برایش انتخاب کرده اند. در شرایط استاندارد دما و فشار هیدروژن عنصری است بیرنگ، بیبو، بیمزه، نافلز، غیرسمّی یک ظرفیتی، گازی دو اتمی، بسیار آتشگیر و با فرمول شیمیایی H۲.
امروزه کارخانه های زیادی برای تولید محصولات خود برای خرید گاز هیدروژن اقدام میکنند. از این رو کارخانه های تولید گاز صنعتی در کشور به تولید این گاز می پردازند. اما چگونه؟
تولید هیدروژن
راههای گوناگونی برای تولید گاز هیدروژن به صورت صنعتی پیدا شدهاست. اما بهترین آنها از نظر اقتصادی، برداشتن هیدروژن از هیدروکربنها است. در این روش بخار آب در دمای بالا با سوختهای سنگوارهای مانند متان موجود در گاز طبیعی واکنش میدهد و مخلوط مونوکسید کربن و H2 پدیدمیآورد که به آن گاز آب یا گاز سنتز میگویند. منظور از دمای بالا در این واکنش ۱۰۰۰ تا ۱۴۰۰ کلوین، ۷۰۰ تا ۱۱۰۰ سانتیگراد، ۱۳۰۰ تا ۲۰۰۰ فارنهایت است.
تمایل بر این است که این واکنش در فشار پایین انجام گیرد ولی چنین نمیشود و در فشارهای بالا (۲ مگاپاسکال، ۲۰ اتمسفر یا ۶۰۰ اینچ جیوه) رخ میدهد چون هیدروژن با فشار بالا کالای تجاری تری است و فرایند پالایش آن و جداسازی اش از دیگر گازها (PSA) در فشار بالا بهتر صورت میگیرد. مخلوط گاز سنتز جهت تولید متانول و ترکیبهای مرتبط دیگر بکار میرود. جدای از متان، هیدروکربنهای پیچیدهتر هم میتوانند در تولید گاز سنتز بکار روند تنها نسبت محصولات تولیدی متفاوت است. یکی از بزرگترین پیچیدگیها در این فرایندهای بهینهسازی پدیداری کُک یا کربن است.
شرکت سهیل گاز یکی از تولیدکنندگان گاز هیدروژن در کشور است که میتواند این گاز را در سیلندرهایی با ظرفیت های مختلف برای شما تهیه و حمل کند. همچنین شما می توانید برای تعمیر و اورهال سیلندرهای هیدروپن خود با شماره 02832884087 تماس حاصل فرمایید.
پدیده گرم شدن تدریجی کره زمین تحت اثر انتشار گازهای گلخانه ای حاصل از مصرف سوخت های فسیلی، تمام جهان را با یکی از مهم ترین چالش های زیست محیطی مواجه کرده است. افزایش چشمگیر گازهای دی اکسید کربن و متان در جو کره زمین باعث بروز مشکلات متعددی همچون افزایش دمای کره زمین، خشکسالی و تغییرات ناگهانی آب و هوا شده است که پیش بینی می شود در صورت عدم جلوگیری از انتشار گاز دی اکسید کربن و متان، خطر بزرگی کره زمین را تهدید میکند. از سویی با توجه به این که عمر برخی از مخازن نفتی کشور ما از نیمه گذشته، به منظور افزایش طول عمر و افزایش میزان برداشت از آن ها، روش های مختلفی نظیر تزریق گازهای اسیدی از سازندهای زمین شناسی است که میتواند گزینه ای موثر و ایمنی در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای باشد و در نتیجه باعث کاهش اثرات مخرب زیست محیطی توسط این نوع گازها میشود که در نهایت به توسعه صنایع نفت و گاز کشور کمک میکند. گاز متان به عنوان گاز گلخانه ای و در عین حال مضر، در صنایع مختلف بسیار کاربرد دارد. از این گاز در تولید برق در مقیاس کم، تولید استیلن که در تولید اسید استیک جهت تولید مواد شیمیایی و حشرهکش کاربرد دارد، تولید متانول فرمالدهید که در تولید رزین چسب و رنگها کاربرد دارد و غیره استفاده میشود.
گاز متان دومین گاز گلخانه ای
به علت کاربرد فراوان گاز متان در صنایع مختلف تمامی تولیدکنندگان گازهای طبی و صنعتی، دست به تولید کپسول های گاز متان با خلوص متفاوت زده اند. گروه صنعتی سهیل گاز یکی از تامین کننده های گاز متان با خلوص های 99.995%، 99.95%، 99.5% در کشور می باشد. جهت خرید گاز متان از سهیل گاز می توانید به سایت این شرکت مراجعه کنید. قیمت گاز متان با توجه به یکسری تعرفه ها و عوامل تعیین میگردد. سهیل گاز همچنین این امکان را برای مشتریان خود فراهم کرده است که کپسول های گاز متان با ابعاد مختلف را شارژ کند. افزایش غلظت متان در جو به اثر گلخانه ای کمک می کند، بدین وسیله گازهای گلخانه ای (به ویژه دی اکسید کربن، متان و بخار آب) اشعه مادون قرمز را جذب می کنند (انرژی گرمایی خالص) و دوباره به سطح زمین بازگردانده می شوند ، به طور بالقوه گرما را به دام می اندازند و تغییرات اساسی در آب و هوا ایجاد می کنند. افزایش متان اتمسفر نیز به طور غیرمستقیم به اثر گلخانه ای می افزاید.

گاز کربن دی اکسید با فرمول شیمیایی CO2 از یک عدد کربن و دو عنصر اکسیژن تشکیل شده است. این گاز توسط بازدم انسان و در اثر سوختن سوخت های فسیلی تولید میشود. گاز دی اکسید کربن گاز غیر سمی و گلخانه ای است. همهی انسان ها و حیوانات این گاز را تنفس میکنند و گیاهان با استفاده از این گاز طی فرایند فتوسنتز رشد خواهند کرد. در واقع این گاز پایه ای برای زنجیره غذایی به حساب میآید. این گاز که به طور طبیعی در باز دم انسان وجود دارد، کاربردهای بسیاری در زمینه های مختلف دارد. از جمله کاربردهای آن، استفاده در کپسول های آتش نشانی، تهیه نوشابه های گازدار که از مهم ترین کاربردهای این گاز طبیعی محسوب میشود.
یکی دیگر از کاربردهای CO2 در صنایع پزشکی است که در ادامه بیشتر به آن خواهیم پرداخت. به دلیل کاربرد زیاد این گاز در صنایع مختلف، بسیاری از تولیدکنندگان گازهای طبی، صنعتی و آزمایشگاهی، کپسول گازهای کربن دی اکسید را در ظرفیت و خلوص های متفاوت تولید کرده اند. سهیل گاز پیشگام در عرصه تولید انواع گازهای طبی و صنعتی با بهره گیری از روش های نوآورانه جهت رفع نیاز بازار، کربن دی اکسید را تامین و تولید میکند. شرکت سهیل گاز آماده همکاری و ارائه انواع خدمات به تمامی ارگان ها میباشد.
کربوکسی تراپی چیست؟
ممکن است نام کربوکسی تراپی برایتان غریب و ناآشنا باشد. اما اگر از افرادی که به صورت حرفه ای در حال تلاش برای کسب تناسب اندام هستند، سوال کنید، نامی آشنا خواهد بود. در واقع کربوکسی تراپی میان روش های لاغری و تناسب اندام جزو بی عارضه ترین و اثربخش ترین آنهاست. کربوکسی تراپی روشی درمانی در زمینه زیبایی و پزشکی است که جهت درمان و از بین بردن سلولیت به کار میرود. کربوکسی نام علمی کربن دی اکسید میباشد که در این روش زیبایی، زیر پوست تزریق میشود. در واقع با تزریق مقداری CO2 در زیر سطح پوست، میزان گردش خون در بدن را افزایش میدهند. با افزایش گردش خون، سوخت و ساز قسمت هایی از بدن که در آن تجمع چربی صورت گرفته است بالا رفته و چربی سوزی اتفاق میافتد.
آیا تزریق کربن دی اکسید در بدن میتواند خطرناک و سمی باشد؟
گاز دی اکسید کربن همان گازی است که انسان در عمل بازدم درهوا منتقل می کند. در واقع گلبول های قرمز در بدن وظیفه دارند، اکسیژن را دریافت کنند و در بدن گسترش دهند تا اعضای مختلف بدن آن را به کربن دی اکسید تبدیل کنند که در نهایت از طریق ریه ها از بدن خراج شود. در نتیجه این گاز در دسته گاز های سمی قرار نمیگیرد. چرا که در سوخت و ساز بدن نقش مهم و مستقیمی دارد. اثر بخشی که کربوکسی تراپی برای لاغری دارد مانند بسیاری از روش های دیگر از سوی جامعه ی پزشکی مورد تایید قرار گرفته شده است حتی از جانب پزشکان به مراجعه کنندگان توصیه می شود که از این روش استفاده کنند. این روش درمانی در عین حال که بسیار موثر است، مقرون به صرفه نیز مییاشد. اگر به دنبال یک روش عالی برای لاغری هستید، می توان گفت در بین گزینه هایی که برای لاغری وجود دارند، صدر نشین جدول است. در بسیاری از کشور های اروپایی و پیشرفته دنیا از روش کربوکسی تراپی برای لاغری بهره می برند که اتفاقا متقاضیان بسیاری هم دارد که به دنبال اندامی زیبا و ایده آل هستند.
دستهها، آخرینها، آمار و ابزارهای کاربردی در یک نگاه.
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید